LQ_DSC_3329_Clubavond Greenscreen 1 februari 2024

Studio Lumen Greenscreen

Een green screen is een groen scherm dat tijdens het fotograferen achter een onderwerp – meestal een persoon – staat en later digitaal vervangen wordt door een willekeurige achtergrond. Deze techniek wordt ook wel chromakey genoemd.

Na een uitleg over greenscreen door Geurt van Gils, gingen de leden van Lumen aan de slag.

Annemiek Backx, foto boven, had het idee en fotografeerde de vogel. 

Fons Zijlmans fotografeerde Annemiek voor het scherm en Han van der Ven monteerde de foto’s ineen. 

Hieronder het resultaat. Niet slecht voor een eerste keer.

Vader en zoon uit Weld_LQ

Vader en zoon

Een vader en zoon uit het Belgische “Weld”

Komen iedere donderdagavond naar het Jan van Besouwhuis gesneld.

Waar ze in de kelder samen met Lumen, lux en Kelvin

Hun fotografie kennis en kunde gedreven delen met passie, enthousiasme en goede zin.

Zodat ieder FAK Lumen lid zijn/haar kennis en focus weer wat beter scherpstelt. 

De foto’s en tekst zijn van Annemiek Backx.
Clubavond 16 februari 2023_LQ
toi et une rose_LQ

Toi et une rose

In augustus 2022 had ik het geluk om een week te mogen overnachten in zowat de achtertuin van de Westerbegraafplaats in Gent.

Elke ochtend bij het krieken van de dag liep ik daar te dwalen met de hondjes. Op zoek naar bijzondere, ontroerende, indrukwekkende maar ook kleine en ingetogen taferelen. En die waren er talloze.

Toen ik dit beeld tegenkwam moest ik meteen aan mijn eerste Franse vakantieliefde(tje) denken. Na die zomervakantie hebben we nog een jaar in het Frans met elkaar geschreven. Liefdesbrieven die altijd eindigden met het toen voor mij onbekende rijmpje:

J’aime deux choses

toi et une rose.

Une rose pour un jour, 

mais toi pour toujours.

De foto en tekst zijn van Annemiek Backx.
Uilenkop

Oehoe

De foto en tekst is van Annemiek Backx.

Tijdens de vakantie bezocht ik een “vogelopvang”. Enerzijds om te sponsoren d.m.v. entreegeld en een tosti met een kopje thee. 
Maar anderzijds natuurlijk ook vanuit eigenbelang om me verder te bekwamen in de vogelfotografie.

Bij het uilenverblijf aangekomen werd ik verwelkomd door een hard gesis en gebrom. Het was deze oehoe die me zo begroette.
Grote ogen, veren helemaal bol uitgezet en erg boos. En waarom?
Ik gedroeg me immers bescheiden, gebruikte mijn telelens om niet te dicht in de buurt te hoeven komen.
Ik had echter de twee takkelingen nog niet gezien. Nu begreep ik waarom moeder zo boos was.
Zou ik ook zijn als ik geen kant op kon en er kwamen vijanden in de buurt van mijn jongen.

Toen we uiteindelijk het park verlieten vroeg ik de eigenaren hoe ze aan de vogels in hun park kwamen.
Als antwoord kreeg ik: “die kopen we gewoon”.

Ik wist niet wat ik hoorde en was vooral boos op mezelf omdat ik me niet goed had ingelezen.
Wat bezielt mensen toch om (roof)vogels in gevangenschap te houden puur voor het vermaak.
En wat bezielt mij om hieraan mee te doen?

Met grote ogen, opgeblazen van verontwaardiging en toch ook wel boos dat ik hieraan had meegewerkt verliet ik het park.