Een vader en zoon uit het Belgische “Weld”
Komen iedere donderdagavond naar het Jan van Besouwhuis gesneld.
Waar ze in de kelder samen met Lumen, lux en Kelvin
Hun fotografie kennis en kunde gedreven delen met passie, enthousiasme en goede zin.
Zodat ieder FAK Lumen lid zijn/haar kennis en focus weer wat beter scherpstelt.
Vanaf 18 september 2021 hangt Kroonluchter Ø13 in de LocHal in Tilburg.
Wat begonnen is als buurtproject ‘Van PET Naar Pret’ in de wijk de Besterd, groeide uit tot ongekende omvang.
Oorspronkelijk was het doel het verzamelen van 10.000 plastic flesjes om zwerfafval tegen te gaan.
Vervolgens ontstond het idee om de flesjes te gebruiken voor een enorme kroonluchter op een prominente plek in Tilburg,
die mensen aan het denken zet.
Uiteindelijk werden door Tilburgers meer dan 250.000 (!) flesjes ingezameld.
De maker van de lamp is Rolph Adriaansen.
Foto: Hennie Brok – Tekst: website van de LocHal
Vandaag vernamen wij het trieste nieuws dat ons oud-club en bestuurslid Geert de Kock is overleden.
Wij wensen zijn vrouw Henriëtte en de kinderen Ferenc en Ingeborg met hun gezinnen, sterkte bij het verwerken van dit verlies.
In de tijd dat Geert de Kock bij Foto Amateur Klub Lumen in Goirle kwam, vijfenveertig jaar geleden, werd er volop gebouwd aan de uitbreiding van clubruimte boven de Sint-Annakleuterschool tegenover de Maria-Boodschapkerk. Veel werk dat niets met fotografie te maken had, maar wel belangrijk was voor de vereniging. Geert droeg zijn steentje bij en zo kwamen er twee achtergrondinstallaties met lampen, een donkere kamer, een ‘cosy-corner’ met bar en een eigen entree met toiletten.
Analoge fotografie was veertig jaar geleden nog troef; de tijd van donkere kamers, fotorolletjes, zelf ontwikkelen en het toepassen van allerlei grafische technieken. Geert heeft in de jaren dat hij lid was van Lumen trouw deelgenomen aan tal van cursussen. In de clubbladen van die tijd is te lezen dat Geert met succes actief was bij foto- en dia-wedstrijden, binnen de club, maar ook wel eens erbuiten.
F.A.K. Lumen besteedde vanaf het begin aandacht aan kleurendia’s. Maar losse dia’s waren niet voor iedereen zaligmakend. Al in 1975 werden er bij Lumen diaseries vertoond met muziek, spraak en geluidseffecten. Twee jaar later zou bij Lumen de werkgroep ‘klankdiareeksen’ worden opgericht met op haar hoogtepunt zo’n acht leden, waarvan Geert er één was. Weer twee jaar later sprak men binnen de werkgroep over projectie met meerdere projectoren, ‘overvloeiers’ en het ‘derde beeld’. Diaporama, zoals dit werd genoemd, is een discipline die veel meer investeringen en organisatie vereist dan de traditionele dia-fotografie. Langzaamaan is geprobeerd de kwaliteit te verbeteren. Bij gelegenheid van het derde lustrum van F.A.K. Lumen wist een viertal Lumen-leden, Geert de Kock, Ad van Gorp, Erik ten Brink en Frank van Gils, een zeer speciale diashow te presenteren. De groep toonde in een half uur, door middel van ruim duizend dia’s met zes projectoren, ondersteund door passend geluid en muziek, een beeld van Goirle. In die tijd binnen de amateur-fotowereld een ongeziene prestatie. Ad van Gorp is enkele jaren geleden overleden, op wel erg jonge leeftijd, en nu is Geert ons ook ontvallen.
Het is niet iedereen gegeven om tijd en moeite te besteden aan een functie binnen een verenigingsbestuur; Geert de Kock nam die moeite bij F.A.K. Lumen wel door als tweede secretaris in 1986 toe te treden tot het bestuur. De samenwerking met Geert binnen het bestuur, de diaporama-groep en privé was uiterst plezierig. Binnen de dia-groep van Lumen kwam echter in jaren negentig steeds meer het gevoel dat diaporama door de overige leden van Lumen niet voldoende werd gewaardeerd. Een sentiment dat indertijd ook in andere fotoclubs viel te bespeuren. Voor Geert betekende dit gevoel dat Lumen niet meer de vereniging was die aan zijn behoefte voldeed. Samen met gelijkgestemden uit andere fotoverenigingen zette hij binnen de Brabantse afdeling van de Nederlandse fotobond een speciale diaporama-vereniging op.
De banden tussen Geert en Lumen waren niet verbroken, en zo kwam Geert met de diaporama-groep enkele malen bij Lumen om series te laten zien, en later heeft Geert ook nog voorlichtingsavonden verzorgd zodat Lumen-fotografen hun foto’s met behulp van het digitale programma Stumpfl-gold in serie konden vertonen.
Geert de Kock heeft indertijd op zijn bekende rustige maar nijvere wijze een steen(tje) bijgedragen aan eenenvijftig jaar Lumen.
Bij foto 1:
Geert (staand midden achter in de hoek) kijkt met aandacht hoe Sjef Wagemakers het retoucheren van foto’s demonstreert.
Foto: Frank van Gils
Bij foto 2:
Gefascineerd door de bergen, maakte Geert in 1986 de foto ‘witte wereld’. Met deze foto scoorde hij bij de Bondsfotowedstrijd van 1988. Daarna is de foto als voorbeeld opgenomen in de collectie van de Brabantse afdeling van de Nederlandse fotobond.
Een verstokte roker uit Overschie
Kreeg het stoppen met roken maar niet onder de knie
Zijn vrouw gaf hem haar spottende blik.
Ze zei: “Weet jij hoe ik afkick?”
Gewoon Cold Turkey.
De naam voor onze vereniging is niet zomaar gekozen. De eenheid lumen wordt gebruik voor de totale lichtstoom in een lichtbundel.
Een lichtbundel met de sterkte van één candela en een openingshoek van 65,6° heeft een totale lichtstroom van één lumen.
Het woord candela betekent kaars in het Latijn. Eén candela komt ongeveer overeen met de lichtsterkte van een gewone kaars.
Foto’s in de Studio van F.A.K. Lumen: Geurt van Gils
“….. Er komt meer groen en een aparte riolering voor regenwater. We willen regenwater zo lang mogelijk vasthouden in het groen…..” aldus de Gemeente Goirle.
En dus wordt er hard gewerkt aan een nieuwe riolering.
Daar waren de weergoden het niet mee eens zo te zien.
Baas boven baas in de strijd om het watermanagement.
Het trambaantje veranderde van fietspad in een prachtig winters wandellaantje. Wandelaars genieten zichtbaar van al het moois.
Ook het Bankven heeft een metamorfose ondergaan, alsof het niet van deze wereld is, zo mooi.
Een tijdje terug liep ik door de Kerkstraat in Goirle en wat zag ik, een kale vlakte,
de gevel van het voormalig hoofdkantoor van Besouw en de portiersloge.
Niet te vergeten de schoorsteen, icoon voor de nieuwe wijk.
Het hele terrein omringd door hoge hekken.
Voor mijn gevoel was dat gisteren, maar tot mijn grote verbazing staan er al huizen, die voor een groot gedeelte al bewoond zijn.
Foto en tekst: Han van der Ven.
In augustus 2022 had ik het geluk om een week te mogen overnachten in zowat de achtertuin van de Westerbegraafplaats in Gent.
Elke ochtend bij het krieken van de dag liep ik daar te dwalen met de hondjes. Op zoek naar bijzondere, ontroerende, indrukwekkende maar ook kleine en ingetogen taferelen. En die waren er talloze.
Toen ik dit beeld tegenkwam moest ik meteen aan mijn eerste Franse vakantieliefde(tje) denken. Na die zomervakantie hebben we nog een jaar in het Frans met elkaar geschreven. Liefdesbrieven die altijd eindigden met het toen voor mij onbekende rijmpje:
J’aime deux choses
toi et une rose.
Une rose pour un jour,
mais toi pour toujours.
